In het Noorden maken we de zorg samen sterker. Dat ervaarde ik direct toen ik begon bij het Wilhelmina Ziekenhuis Assen. De samenwerking in Zorg voor het Noorden laat zien: alleen samen bouwen we aan toekomstbestendige zorg.
Toen ik twee jaar geleden begon als bestuurder van het Wilhelmina Ziekenhuis Assen (WZA), kwam ik niet alleen terug naar mijn roots in het Noorden, maar maakte ik ook kennis met Zorg voor het Noorden. Een netwerk waar ik inmiddels stevig in verankerd ben geraakt, en dat me vanaf het eerste moment positief verraste.
In mijn eerdere jaren in de Randstad was samenwerking tussen zorginstellingen vaak beperkt. In het Noorden trof ik iets bijzonders: een stevig fundament en oprechte bereidheid van alle betrokken bestuurders om samen verantwoordelijkheid te nemen voor de arbeidsmarkt in de zorg. Die gezamenlijke ambitie om écht werk te maken van opleiden, behouden en doorontwikkelen van zorgprofessionals, dat was indrukwekkend. Er lag al een stevig plan, en ik kon zo instappen.
Spanningen horen erbij
Samenwerking klinkt mooi, maar is ook spannend. Zeker in een krappe arbeidsmarkt, waar ziekenhuizen en instellingen soms vechten om dezelfde mensen. Dan is het zoeken naar balans: het belang van je eigen organisatie versus dat van de regio. We zouden onszelf tekortdoen als we doen alsof die spanning er niet is. Het mooie is: we benoemen het ook. Die openheid maakt de samenwerking sterker, eerlijker.
Vooruitgang door delen
Wat ik het krachtigst vind aan Zorg voor het Noorden is het delen van kennis en goede voorbeelden. Denk aan het RUN-programma, waarin operatieassistenten flexibel tussen ziekenhuizen kunnen werken. Maar ook aan de uitwisseling via verpleegkundige councils of de samenwerking tussen HR-professionals, die onderling kennis en ervaring delen. Of hoe ziekenhuizen als Nij Smellinghe hun opleidingsvisie radicaal vernieuwen. Dat zijn initiatieven waar we allemaal van leren en waarmee we de zorg samen beter maken.
Niet afwachten, maar gewoon doen
Ik heb gemerkt: samenwerken is soms ingewikkeld georganiseerd — met governance-structuren en overlegtafels. Maar uiteindelijk begint het gewoon bij doen. Vertrouwen, experimenteren, bijstellen. Dat het lukt, verraste me positief. Niet omdat het makkelijk is, maar omdat we allemaal écht willen.
Spreek je uit
Wat ik jonge zorgprofessionals in het Noorden wil meegeven? Spreek je uit. Als je een idee hebt, als je nieuwsgierig bent naar een andere plek of een andere manier van werken — laat het weten. Wij kunnen dat in deze regio regelen. We hebben ruimte om te experimenteren en te verbeteren. Stil zijn uit bescheidenheid is zonde. Zeg wat je denkt, wat je nodig hebt, wat je wilt leren. Daar wordt de zorg alleen maar beter van.
Want de toekomst van de zorg in het Noorden? Die maken we samen. Niet ieder voor zich, maar met elkaar.
